De expositie wordt geopend op zondag 7 juli, 15.00 uur, door Riemke Leusink, voorzitter van de Amersfoortse Voedselbank. Live-muziek wordt verzorgd door “The environmental recycling house band”, o.l.v. Jelle Leusink.

Afval bestaat niet en in de kunst al helemaal niet.

Negen kunstenaars van Landelijke Kunstenaarsvereniging De Ploegh laten ieder op hun eigen manier zien dat materialen altijd nog een tweede, of zelfs derde keer, gebruikt kunnen worden.

Boodschappenzakjes, hardstenen dorpels, oude atlassen, kleurstaaltjes, knopen, lege tomatenpureeblikjes, onvoltooide werken van andere kunstenaars, overschilderingen van eigen werk, misbaksels, afvalstroken van houtsneden, textielresten en gehaktmolens; het komt allemaal voorbij als basismateriaal voor de in deze expositie getoonde werken.

Ook in eerdere tijden waren kunstenaars op soortgelijke wijze bezig. Van Vincent Van Gogh is het algemeen bekend dat sommige doeken overschilderingen zijn, en ook de schilders uit de Nederlandse Gouden Eeuw bedienden zich daar nogal eens van. In Italië maakte de Arte Povera beweging furore met kunstwerken uit goedkoop, en veelal hergebruikt materiaal; net als de Nouveaux Réalistes in Parijs. Hergebruik is van alle tijden.

De negen deelnemende kunstenaars: Henriëtte Coppes, Janine Eshuis, Flip Lambalk, Rian Peeperkorn, Justyna Pennards-Sycz, Ruben van der Scheer, Maartje Strik, Jos Verschaeren, Niek Wittebrood plaatsen zich met deze bijzondere tentoonstelling in een lange traditie, die waarschijnlijk nog lang zal voortduren.

– Op zondag 14 juli, 15.00 uur: Kinderworkshop “Hergebruik” door Rian Peeperkorn. “Maak van je oude schoenendoos een prachtig wandobject”.

– Op zondag 21 juli, 15.00 uur: Workshop “Nieuwe bestemming” door Janine Eshuis. Met behulp van oude atlasbladen worden nieuwe bestemmingen ontdekt.

Textielkunstenares Henriëtte Coppes verzamelt allerhande gebruikte textielmaterialen, van knoopjes tot gebruikt inkuilplastic. Ze zoekt naar nieuwe mogelijkheden van deze materialen en gaat aan de slag door te ordenen, de versleten kleuren te gebruiken of het oude materiaal te bewerken of juist de vergankelijkheid te benadrukken.
Henriëtte omarmt het imperfecte, maar wel binnen een heldere structuur.

Janine Eshuis maakt nieuwe werken van oude (bos) atlassen. Onder de titel ‘De vier jaargetijden’, waarbij ze de kaften van deze atlassen gebruikt laat ze een samenspel zien van grafische elementen, kleur en hergebruik. “Routes, kaarten, het maken van plannen zijn een onmisbaar onderdeel van mijn leven. Wandelingen, treinreizen, paden, wegen en ontmoetingen, ze vormen een onuitputtelijke bron van inspiratie”.

Flip Lambalk maakt sjabloon drukken houtsneden en daarbij komt veel ‘afval’ papier vrij. Papier dat gebruikt wordt om een te veel aan drukinkt af te nemen of om kleur op te mengen. Van dat papier maakt hij vervolgens hand-gebonden boekjes. Soms met een letter opdruk of met een thema.  Ze zijn allemaal gemaakt van origineel ‘afval drukpapier’. Daarnaast laat hij paneeltjes zien die ontstaan zijn door het verlijmen van stroken papier-resten op een ondergrond. En ook papieren boodschappenzakjes vinden een herbestemming in een aantal speciale boekjes.

Rian Peeperkorn heeft in haar atelier ongewild veel ‘afval’. Het slib dat vrijkomt bij het draaien, de leerharde krullende kleideeltjes bij het afdraaien, de vele proefjes, kleurstaaltjes en dan ook nog de objecten die kapotgaan of niet helemaal naar tevredenheid uit de oven komen. In deze tentoonstelling toont zij o.a. werk waarin deze elementen hergebruikt worden.

Voor Justyna Pennards betekent hergebruik het “opnieuw kijken” naar werken die ze eerder heeft gemaakt. Omdat een schilderij altijd een momentopname is en de kunstenaar zich in de tussentijd verder ontwikkelt. “Daarom hou ik ervan om mijn oudere werken te herzien en op een nieuw niveau te tillen”.
Te zien zijn werken uit de serie Oceaan die over structuur en beweging gaan. Ze zijn geschilderd naar aanleiding van een terugkerende droom over zwemmen onder water.

Ruben van de Scheer bracht een bezoek aan collega-kunstenaar Maria van Kesteren en mocht van haar een doos vol onafgemaakte en/of afgedankte werken meenemen die Maria in haar schuur had verzameld. Ze kon er geen afstand van doen, maar ze kon ze zelf ook niet meer gebruiken. “De vormen zoals ze jarenlang op de plank lagen in de schuur, spraken me aan. Ze geven ook een mooi beeld van het archief van Maria”. Ruben heeft de werken van Maria gebruikt als basis, als bouwstenen voor zijn eigen nieuwe werk.

Maartje Strik heeft afbeeldingen van haar eigen werk omgezet in collages, tekeningen en bewerkte grafiek, zodat nieuwe beelden worden gevormd op oude ideeën.
De collages die ze laat zien zijn geïnspireerd op een pasteltekening uit 2007. Van de prentbriefkaart van deze tekening maakte ze een collage door het figuurtje uit te knippen en op een stuk mdf van 15 cm omtrek te plakken. “Vervolgens heb ik me laten leiden door wat er gebeurde op die 15×15 cm. Hierbij gebruikte ik oliepastel krijt, potlood, acrylverf, mes, lino. Uit de pastel Herinnering uit 2007 ontstond zo een serie nieuwe beelden waarvan er twee in deze expositie hangen: ‘Wild thing’ en ‘Morsig type’ “.  
Veel van haar hergebruikte werken vormen weer de basis voor nieuwe schilderijen en tekeningen, waardoor het proces nooit ophoudt.

Jos Verschaeren is een verzamelaar van alle mogelijke materialen en dat is te zien in zijn werk. De keuze aan hergebruikt materiaal gaat van lege tomatenpuree blikjes, via verbandscharen en oude boeken naar gehakt- en snijbonenmolens. Ook komen er kruisbeelden en granaathulzen voorbij in opmerkelijke samenstelling.

Niek Wittebrood is diep in de kelder van zijn atelier gedoken en heeft daar een bank opgediept, gemaakt van oude dorpels van Belgisch hardsteen. “Door hergebruik is deze bank extreem duurzaam, eenvoudig te onderhouden en zit goed. Ze heeft nu een tweede leven. Door haar bewerking, gespitst en gejopt, heeft zij een natuurlijk uiterlijk. De bank past in vrijwel elke omgeving en tuin.”