BEELD4BEELD: Hajonides, Julia, van der Ven en Visser, 4 schilders van het abstracte, exposeren van 18 augustus t/m 21 september.

In de expositie BEELD4BEELD laten deze kunstenaars zien hoe zij zich ieder op hun manier in een abstracte beeldtaal uitdrukken. Daarbij wordt de breedte van dit terrein zichtbaar gemaakt: van de monumentale acryl- en olieverfschilderijen van Henk van der Ven naar de sobere wandobjecten en grafiek van Olivier Julia. En van de texturen in de olieverven van Constance Visser naar het spel met kleur en toonwaarden in de schilderijen en linosneden van Famke Hajonides.

Famke Hajonides – natuur is chaos en ordening In de natuur heerst chaos en ordening. Op het doek begint Famke Hajonides met de chaos en zoekt daarin een ogenschijnlijke orde met behulp van vorm, ritme, lijnen en kleur. Doel is het licht te vangen, vormen vallen weg, licht breekt door alle grenzen heen.

Olivier Julia – een subtiel spel van tegenstellingen. Diepe zwarten en genuanceerde grijstinten kenmerken de grafiek en tekeningen van Olivier Julia. Panelen, kleuretsen en houtdrukken zijn opgebouwd uit over elkaar aangebrachte transparante lagen, elkaar aanvullend tot steeds meer verzadigde kleurvlakken. Open en gesloten, verticaal en horizontaal, licht en donker keren nog sterker terug in zijn wandobjecten.

Henk van der Ven – innerlijke reizen. Het thema in het werk van Henk van der Ven is de zoektocht naar de wereld achter de alledaagse werkelijkheid, die zich niet in taal laat vangen, maar in beeldtaal, poëzie of muziek. Kunstenaars van alle tijden hebben zich beziggehouden met de vraag naar het mysterie van het leven en de natuur, en de vorm gezocht om hieraan uitdrukking te geven.
Henk van der Ven staat in die traditie, en zoekt naar mogelijkheden om het spirituele vorm te geven in deze tijd. Oude meesters bedienden zich meestal van religieuze onderwerpen, maar in deze tijd zijn het vaak lyrisch poëtisch verstilde abstracties. Het lijkt te gaan om herinneringsbeelden, die de mens al eeuwenlang al dan niet bewust met zich meedraagt en een gevoel van herkenning geven.

Constance Visser – poëzie en metafysica. Voor Constance Visser zijn de huid van het schilderij en de gelaagdheid van de verf belangrijke elementen. Daardoor spelen onderliggende kleurlagen en texturen een rol in het uiteindelijke beeld.
Tijdens het schilderen werkt zij vanuit een alerte en onbevangen houding. Ze gebruikt bij voorkeur ingetogen kleuren, met name grijzen. Poëzie en metafysica vormen belangrijke inspiratiebronnen. Haar onderwerpen liggen in de sfeer van innerlijke landkaarten of binnenruimten. Het zijn plaatsen in de geest die ontdekt en onderzocht moeten worden. Via de titels wordt getracht de beschouwer deelgenoot te maken van wat zich tussen haar en het doek heeft afgespeeld.