Tot 2005 was er in het werk van Maartje Strik vaak sprake van een mens in een volstrekte privé-wereld, het doek uitkijkend alsof hij gestoord werd of verzonken in zichzelf. De vervreemdende beelden en de dromerige scènes riepen vragen op bij de toeschouwer: wat wordt hier verteld, waar kijk ik eigenlijk naar? Tussen 2005 en 2008 richtte Strik zich uitsluitend op het tekenen met pastelkrijt. Ook in deze serie fantasieportretten was het thema de reactie van de mens op zichzelf en op zijn omgeving, op de ander en op de wereld, op het verstrijken van de tijd, kortom, op het leven. Met de hernieuwde keuze voor olieverf werd er medio 2008 een volgende ontwikkeling in gang gezet binnen het werk van Maartje Strik: er ontstaan weer schilderijen, werken die minder nadrukkelijk een mens in een bepaalde toestand verbeelden en meer op de grens tussen figuratie en abstractie balanceren. De natuur, plant- en dierleven, organische vormen en structuren zijn belangrijke beeldelementen in dit werk. Maartje Strik maakt naast haar vrije werk ook portretten in opdracht, mensen en dieren.
