Mieke Monshouwer en Menno Bauer

Deze tentoonstelling wordt geopend op zondagmiddag 1 april om 15.00 uur door Joop ter Maat, kunstenaar in woord en beeld.

Menno Bauer

Schilderijen en grafiek

Menno Bauer is geïnteresseerd in de beweging van dansers. ‘In mijn schilderijen’, zegt Bauer, ‘zet ik alles in beweging. Ik wil de figuren in het schilderij laten dansen, ik wil laten zien dat alles leeft en vol spanning zit. Eigenlijk stof ik bestaande afbeeldingen af.’

Niet alleen balletvoorstellingen, maar ook beroemde schilderijen uit de kunstgeschiedenis bevatten scènes die Bauer op zijn doeken nieuw leven inblaast.

De reden is simpel: op een schilderij staat alles stil omdat alles geschilderd is. En toch kun je er de suggestie van beweging in brengen. De uitdaging is die illusie compleet overtuigend te maken.

En daarbij dient opgemerkt te worden dat Menno Bauer niet een realistisch werkend kunstenaar is. Tegen de achtergrond van grote kleurvlakken – agressief rood tegenover vriendelijk goud – dansen, lopen en vallen zijn in zwarte lijnen geschilderde figuren, gevangen in hun eigen wereld. Maar het is volstrekt onduidelijk waar deze mensen precies mee bezig zijn of waar ze zich bevinden.

In de ogen van Bauer zijn de bewoners van de beroemde schilderijen die hij als uitgangspunt neemt, vooral toneelspelers die hun rol spelen. De onduidelijke ruimte waar zij zich in bevinden, is dus het toneel, een plek die door het gebruik van decors in alle denkbare omgevingen kan worden veranderd.

De acteurs in Bauer zijn schilderijen zijn professionele overdrijvers: het vrolijke en het dramatische zijn extra dik aangezet om het publiek te overtuigen. Het gespeelde is bovendien niet echt. Bauer vindt het spannend om met die overdreven en gespeelde bewegingen de illusie van een echte beweging te benaderen.

Mieke Monshouwer

Beelden

Vanuit een eigen praktijk kunstzinnige therapie (20 jaar) vloeide de behoefte voort naar onderzoek, studie en eigenheid. En van het een komt het ander. Met een nieuwsgierigheid die geen einde vindt is Mieke steeds weer op zoek naar vormen die zij transformeert naar eigen vormen en die soms als een cadeautje worden aangedragen.

Als conciërge/receptionist  werkzaam op de Hogeschool voor de kunsten Utrecht maakt zij dankbaar gebruik van de faciliteiten die de school biedt: de meest geoutilleerde werkplaatsen; seminars in de vorm van reizen in Europa, en steeds maar opnieuw tussen de ideeën zitten die een vorm krijgen. De herkenning in met mensen te werken die eigenlijk met hun gedachten "ergens anders" zijn geeft een gevoel van saamhorigheid. Kortom: Element!

Aangetrokken tot oude materialen zoals steen, klei, brons blijft het werken met lood en been haar voorkeur hebben. Er is een duidelijke ontwikkeling zichtbaar in haar werk: van gesloten naar open, van strak naar speels. De mens maakt toch wat hij is op dat moment?

Zoeken, kijken, verzamelen, spelen, bouwen, verbeelden en dan weer vereenvoudigen…

Mieke laat haar werk regelmatig zien in het land. Nog niet daarbuiten.